Αυτή είναι η ιστορία μιας εντυπωσιακής αποτυχίας.
Το 1942, η Ford διέθεσε αρκετά μοντέλα Lincoln και Mercury με έναν νέο τύπο αυτόματου κιβωτίου ταχυτήτων που ονομαζόταν Liquamatic, αλλά η εταιρεία το απέσυρε γρήγορα από την αγορά. Αυτή είναι η ιστορία μιας εντυπωσιακής αποτυχίας.
Σήμερα ακούγεται απίθανο, αλλά η Ford πράγματι προσέφερε ένα αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων ως προαιρετικό εξοπλισμό για τα μοντέλα Mercury και Lincoln το 1942. Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό σήμερα για το σύστημα, κυρίως επειδή η εταιρεία το απέσυρε από την αγορά σχεδόν αμέσως μετά το λανσάρισμά του, ενώ κάθε μονάδα Liquamatic που είχε παραγγελθεί επιστράφηκε στο εργοστάσιο.
Το Liquamatic βασιζόταν σε ένα συμβατικό χειροκίνητο κιβώτιο τριών ταχυτήτων με πεντάλ συμπλέκτη, αλλά διέθετε επιπλέον αρκετά σημαντικά εξαρτήματα. Αρχικά, ένας υδραυλικός σύνδεσμος ήταν τοποθετημένος στον σφόνδυλο, μπροστά από το συγκρότημα του συμπλέκτη. Ενεργοποιούνταν κατά την εκκίνηση του κινητήρα, όταν το όχημα σταματούσε και κατά τις αλλαγές ταχυτήτων, χωρίς να απαιτείται η χρήση του συμπλέκτη. Ένας δεύτερος μοχλός προστέθηκε στη δεξιά πλευρά του κιβωτίου, επιτρέποντας σε έναν ηλεκτρικά ελεγχόμενο σερβομηχανισμό υποπίεσης να αλλάζει μεταξύ δεύτερης και τρίτης ταχύτητας.
Με το Liquamatic, ο οδηγός μπορούσε να χρησιμοποιεί το πεντάλ του συμπλέκτη και να επιλέγει χειροκίνητα την πρώτη, τη δεύτερη και την τρίτη ταχύτητα. Εναλλακτικά, μπορούσε να αφήσει το κιβώτιο στην τρίτη ταχύτητα και να το αφήσει να λειτουργεί αυτόματα. Με τον υδραυλικό σύνδεσμο να ολισθαίνει και το σύστημα να ξεκινά με δεύτερη ταχύτητα, η επιτάχυνση στην αυτόματη λειτουργία ήταν, για να το θέσουμε ήπια, νωθρή.
Αυτό το διάγραμμα του Lincoln Liquamatic δίνει μια πιο σαφή εικόνα του τρόπου λειτουργίας του συστήματος. Στα 19,3 χλμ./ώρα (12 mph), ένας σερβομηχανισμός που λειτουργούσε με την υποπίεση της πολλαπλής εισαγωγής του κινητήρα και ελεγχόταν από έναν ηλεκτρικό ρυθμιστή και μια ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα άλλαζε αυτόματα το κιβώτιο από τη δεύτερη στην τρίτη ταχύτητα. Υπήρχε επίσης ένας διακόπτης kickdown, που ενεργοποιούνταν από το πεντάλ του γκαζιού, επιτρέποντας στο κιβώτιο να κατεβάζει από την τρίτη στη δεύτερη σε ταχύτητες κάτω από 56,3 χλμ./ώρα (35 mph).
Το κιβώτιο Lincoln Liquamatic περιλάμβανε επίσης ένα συμβατικό σύστημα overdrive, όπως φαίνεται παραπάνω. Ενεργοποιούνταν σε ταχύτητες από 37 χλμ./ώρα (23 mph) και πάνω, με οποιαδήποτε σχέση εμπροσθοπορείας, αν και ο οδηγός μπορούσε να το απενεργοποιήσει με έναν διακόπτη στο ταμπλό. Παρότι αυτή η απεικόνιση, από ένα εγχειρίδιο επισκευής του 1946, παρουσιάζει το σύστημα Liquamatic της περιόδου 1941-1942, φαίνεται ότι αυτός ο αρκετά ακριβός προαιρετικός εξοπλισμός, κόστους 189 δολαρίων ΗΠΑ, προσφερόταν μόνο για το 1942. Η Detroit Gear, τμήμα της Borg-Warner, προμήθευε και τις δύο μονάδες.
Επειδή το ενιαίο μπλοκ του κινητήρα V8 της Ford απαιτούσε ειδική χύτευση για να χωρέσει τον υδραυλικό σύνδεσμο, το κιβώτιο Liquamatic ήταν περίπου 10,2 εκατοστά (4 ίντσες) μακρύτερο από το τυπικό χειροκίνητο κιβώτιο τριών ταχυτήτων. Επομένως, το ψυγείο έπρεπε να μετακινηθεί ώστε να δημιουργηθεί ο απαραίτητος χώρος. Από τα περίπου 23.000 οχήματα Mercury που κατασκευάστηκαν για το 1942, σύμφωνα με αναφορές, μόνο 744 ήταν εξοπλισμένα με Liquamatic. Ορισμένες μαρτυρίες αναφέρουν ότι το σύστημα τοποθετήθηκε σε μόλις οκτώ οχήματα Lincoln.
Οι ακριβείς λόγοι της απόσυρσης παραμένουν ασαφείς, αν και οι κακές επιδόσεις του συστήματος πιθανότατα αποτέλεσαν έναν από τους παράγοντες. Όποια κι αν ήταν τα προβλήματα, ήταν αρκετά σοβαρά ώστε οι αντιπρόσωποι να λάβουν οδηγίες να αντικαταστήσουν αμέσως τις μονάδες Liquamatic στα αυτοκίνητα των πελατών με συμβατικά χειροκίνητα κιβώτια. Στη συνέχεια, οι κινητήρες και τα κιβώτια Liquamatic έπρεπε να συσκευαστούν και να επιστραφούν στο εργοστάσιο.
Ωστόσο, ένας αντιπρόσωπος της Mercury στη Μινεσότα δεν επέστρεψε ποτέ τη μονάδα Liquamatic που είχε στο Dearborn. Ανακαλύφθηκε το 1971 και σήμερα εκτίθεται στο Early Ford V-8 Museum, όπως φαίνεται στις παραπάνω έγχρωμες φωτογραφίες. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι ίσως είναι το μοναδικό κιβώτιο Mercury Liquamatic που έχει διασωθεί.
Η Ford Motor Company δεν θα ξεκινούσε ξανά την παραγωγή δικού της αυτόματου κιβωτίου ταχυτήτων παρά μόνο το 1951.