Бұл — орасан сәтсіздіктің тарихы.
1942 жылы Ford бірнеше Lincoln және Mercury моделіне Liquamatic деп аталатын жаңа үлгідегі автоматты беріліс қорабын ұсынды, бірақ компания оны нарықтан тез алып тастады. Бұл — орасан сәтсіздіктің тарихы.
Бүгінде сену қиын көрінгенімен, Ford 1942 жылы Mercury және Lincoln модельдеріне автоматты беріліс қорабын қосымша жабдық ретінде шынымен ұсынған. Қазір бұл жүйе туралы мәлімет өте аз. Негізгі себебі — компания оны сатылымға шыққаннан кейін дереу дерлік нарықтан алып тастап, тапсырыс берілген барлық Liquamatic агрегатын зауытқа қайтарған.
Liquamatic ілініс педалі бар кәдімгі үш сатылы механикалық беріліс қорабына негізделген, бірақ оған бірнеше маңызды құрамдас қосылған. Алдымен маховикке, ілініс торабының алдына гидравликалық муфта орнатылды. Ол қозғалтқышты іске қосқанда, көлік тоқтағанда және берілістер ауысқанда іліністі пайдалануды қажет етпей жұмыс істейтін. Беріліс қорабының оң жағына екінші иінтірек қосылып, электрмен басқарылатын вакуумдық сервожетекке екінші және үшінші берілістер арасында ауысуға мүмкіндік берді.
Liquamatic жүйесімен жүргізуші ілініс педалін пайдаланып, бірінші, екінші және үшінші берілістерді қолмен ауыстыра алатын. Немесе қорапты үшінші берілісте қалдырып, автоматты режимде жұмыс істете алатын. Гидравликалық муфта сырғып, жүйе қозғалысты екінші берілістен бастағандықтан, автоматты режимдегі үдеу, жұмсартып айтқанда, баяу болды.
Lincoln Liquamatic жүйесінің бұл сызбасы оның қалай жұмыс істегенін жақсырақ көрсетеді. Сағатына 12 миль жылдамдықта қозғалтқыштың сору коллекторындағы вакууммен жұмыс істейтін, электр реттегіші мен соленоид арқылы басқарылатын сервожетек қорапты екінші берілістен үшіншіге автоматты түрде ауыстыратын. Сондай-ақ акселератор педалімен іске қосылатын кикдаун қосқышы болды: ол сағатына 35 мильден төмен жылдамдықта үшінші берілістен екіншіге ауысуға мүмкіндік беретін.
Lincoln Liquamatic беріліс қорабында жоғарыда көрсетілген кәдімгі овердрайв та болды. Ол алға жүрудің кез келген берілісінде сағатына 23 миль немесе одан жоғары жылдамдықта қосылатын, бірақ жүргізуші оны аспаптар панеліндегі қосқышпен өшіре алатын. 1946 жылғы жөндеу нұсқаулығынан алынған бұл сурет 1941–1942 жылдардағы Liquamatic жүйесін көрсеткенімен, бағасы 189 доллар болатын осы қымбаттау опция тек 1942 жылға ұсынылғанға ұқсайды. Екі агрегатты да Borg-Warner бөлімшесі Detroit Gear жеткізген.
Ford V-8 қозғалтқышының тұтас блогына гидравликалық муфтаны орналастыру үшін арнайы құйма қажет болғандықтан, Liquamatic қорабы стандартты үш сатылы механикалық қораптан шамамен 4 дюйм ұзынырақ болды. Сондықтан оған орын босату үшін радиаторды жылжытуға тура келді. 1942 жылға шығарылған шамамен 23 000 Mercury көлігінің тек 744-і Liquamatic жүйесімен жабдықталғаны айтылады. Кейбір деректерге қарағанда, бұл жүйе небәрі сегіз Lincoln көлігіне орнатылған.
Жүйені нарықтан алып тастаудың нақты себептері әлі түсініксіз, дегенмен оның нашар жұмыс істеуі себептердің бірі болған шығар. Мәселелер қандай болса да, олардың күрделілігі сонша, дилерлерге клиенттердің көліктеріндегі Liquamatic агрегаттарын дереу кәдімгі механикалық беріліс қораптарымен ауыстыру тапсырылған. Содан кейін Liquamatic қозғалтқыштары мен беріліс қораптарын қаптап, зауытқа кері жіберу керек болған.
Алайда Миннесотадағы бір Mercury дилері өзінің Liquamatic агрегатын Дирборнға қайтармаған. Ол 1971 жылы табылды және қазір жоғарыдағы түрлі түсті фотосуреттерде көрсетілген Early Ford V-8 Museum мұражайында тұр. Сарапшылар бұл сақталып қалған жалғыз Mercury Liquamatic беріліс қорабы болуы мүмкін деп есептейді.
Ford Motor Company өзінің автоматты беріліс қорабын қайта өндіруді тек 1951 жылы бастады.