Szeryf wiedział, że przekroczyła prędkość — wtedy blondynka obróciła mandat przeciwko niemu

Szeryf w jednym z południowych stanów zauważa Ferrari pędzące szosą z absurdalną prędkością. Po zaciekłym pościgu w końcu udaje mu się wyprzedzić samochód i go zatrzymać.

Za kierownicą siedzi blondynka, która nie wydaje się szczególnie przejęta tym, co właśnie się wydarzyło.

Szeryf, już ciesząc się na myśl o wypisaniu mandatu, podchodzi do okna kierowcy.

“Proszę pani, dostanie pani mandat za przekroczenie prędkości.”

Blondynka patrzy na niego ze zdziwieniem, mrugając.

“Przekroczenie czego?”

Szeryf uśmiecha się ironicznie.

“Prędkość to przebyta droga podzielona przez czas potrzebny na jej pokonanie.”

“Skąd pan wie, jaką drogę przejechałam?” — pyta. “Śledził mnie pan od samego domu? Wie pan, gdzie mieszkam?”

“Nie wiem, gdzie pani mieszka.”

“Ale właśnie przyznał pan, że zmierzył pan przejechaną przeze mnie drogę i przez coś ją podzielił! A ja jechałam z domu!”

Szeryf bierze oddech.

“Prędkość pani samochodu pokazuje prędkościomierz. Jechałem za panią i patrzyłem na swój prędkościomierz. Przekraczała pani dozwoloną prędkość.”

Blondynka znów mruga.

“Co to jest prędkościomierz?”

Szeryf zaczyna tracić cierpliwość.

“Niech pani spojrzy na tę okrągłą rzecz tuż przed sobą. Widzi pani wskazówkę? Kiedy pani jechała, ta wskazówka była za tą kreską.”

“Skąd pan to wie?” — odparowuje. “Przecież nawet nie było pana w moim samochodzie! Muszę natychmiast zadzwonić do mojego prawnika!”

Szeryf wzdycha.

“Proszę bardzo.”

Blondynka chwyta telefon i zaczyna krzyczeć do słuchawki.

“George! Jestem na drodze numer 9. Przyjedź natychmiast! Zatrzymał mnie jakiś obcy mężczyzna. Przyznał, że nielegalnie śledził mnie przez całą drogę od mojego domu. A na dodatek umieścił w moim samochodzie jakieś urządzenie, które widzi wszystko, co robię. Teraz próbuje wyłudzić ode mnie pieniądze!”

Szeryf nagle wyobraża sobie papierkową robotę, skargi, prawnika i długi dzień w sądzie z udziałem kobiety, która najwyraźniej nie zamierza ułatwiać mu życia.

“Proszę pani, przepraszam. Musiałem pomylić panią z kimś innym. Może pani jechać.”

Blondynka odpowiada jednoznacznym gestem środkowego palca.

Potem wciska gaz do dechy, wystrzeliwuje Ferrari do przodu i znika na szosie, zostawiając szeryfa stojącego na drodze.

Szeryf patrzy, jak znika, i kręci głową.

“To które z nas jest teraz głupią blondynką?”

Ta fikcyjna historia ma charakter humorystyczny i rozrywkowy. Postacie i wydarzenia są całkowicie zmyślone. Wszelkie zdjęcia lub ilustracje towarzyszące tej historii służą wyłącznie celom ilustracyjnym.