Küçük Bir Çocuk Mağazada Sakallı Bir Motosikletçi Gördü—Sonrasında Yaşananlar Bir Noel Mucizesi Gibiydi

Cuma günü erzak almak için büyük bir mağazanın otoparkına girdim. Muhteşem bir Harley'nin hemen yanında boş bir park yeri gördüm.

Park ettim, arabadan indim ve motosikleti hayranlıkla incelemeye başladım. Böyle motosikletleri hep sevmişimdir.

Yakında bir aile aldıkları yiyecekleri arabaya yerleştiriyordu: anne, baba ve yaklaşık beş yaşında görünen küçük bir çocuk.

Sonra Harley'nin sahibi geldi.

Tam da bildiğimiz klasik motosikletçilere benziyordu. Deri pantolon, kovboy çizmeleri, çıplak göğsünün üzerinde deri bir yelek, bir ön kolunda ZZ Top, diğerinde AC/DC dövmesi vardı.

Bir de saçları vardı.

Kocaman, kar beyazı, kıvırcık bir yele ve neredeyse karnına kadar uzanan aynı beyazlıkta bir sakal.

Bir ZZ Top gitaristiyle motosiklete binmiş Noel Baba'nın karışımına benziyordu.

Küçük çocuk birden bağırdı:

"Anne, bak! Noel Baba!"

Annesi gülümsedi ve ona şöyle dedi:

"Hayır, tatlım. O bir motosikletçi."

Çocuğun alt dudağı büzülmeye başladı.

Tam o sırada motosikletçi ona döndü ve kalın, son derece ciddi bir sesle konuştu.

"Aslında ben Noel Baba'yım."

Çocuk ona baktı.

"Kırmızı palton nerede? Peki neden motosiklete biniyorsun?"

"Yaz mevsimindeyiz. Tatildeyim. Bir süre etrafta dolaşıp çocukları kontrol ediyorum; kimin uslu durduğuna, kimin durmadığına bakıyorum. Böylece Noel'de kimin hediye alacağını, kimin alamayacağını biliyorum. Motosiklete biniyorum çünkü ren geyikleri de tatilde. Dışarıda ot yiyip güçlerini topluyorlar. Kış geldiğinde yapacak çok işleri olacak."

Çocuk bir an bunu düşündü.

"Noel Anne nerede?"

"Güneyde. Türkiye'de tatil yapıyor."

"Erimez mi?"

"Hayır. O sadece hikâyenin bir parçası. Hava sıcakken erimeyiz."

Sonra motosikletçi motosikletin yan çantalarından birini açtı.

İçi küçük pelüş tavşanlarla doluydu.

Birini çıkarıp çocuğa uzattı.

"Uslu bir çocuk ol, annenin ve babanın sözünü dinle; Noel'de çok güzel bir hediye alırsın."

Çocuk mutluluktan ağlamak üzereymiş gibi görünüyordu.

Motosikletçi sonra bana döndü, göz kırptı ve usulca fısıldadı:

"Bugün üçüncü."

Motosikletine bindi ve yavaşça uzaklaştı.

Anne gülümsüyordu. Baba gülümsüyordu. Küçük çocuk pelüş tavşanına sarılıyordu.

Başımı kaldırıp güneşin ışığına baktım ve düşündüm:

"Hayat gerçekten harika."