Кішкентай бала дүкен жанында сақалды байкерді көрді — одан кейін болған оқиға Рождество ғажайыбындай әсер қалдырды

Жұма күні азық-түлік қорын толтыру үшін гипермаркетке бардым. Керемет Harley мотоциклінің дәл жанынан бос тұрақ орнын байқадым.

Көлігімді қойып, сыртқа шықтым да, мотоциклге сүйсіне қарай бастадым. Мұндай мотоциклдерді әрдайым жақсы көретінмін.

Жақын жерде бір отбасы сатып алған азық-түліктерін көлігіне тиеп жатты: анасы, әкесі және шамамен бес жастағы кішкентай бала.

Сол кезде Harley иесі келді.

Ол нағыз байкердің өзі еді. Былғары шалбар, ковбой етігі, жалаңаш кеудесіне киген былғары жилет, бір білегінде ZZ Top, екіншісінде AC/DC татуировкасы бар.

Ал шашы тіпті ерекше еді.

Қардай аппақ, қалың бұйра шашы және ішіне дейін дерлік жететін сондай ақ сақалы бар екен.

Ол ZZ Top гитарисі мен мотоцикл мінген Санта-Клаустың қосындысына ұқсайтын.

Кішкентай бала кенет айқайлап жіберді:

«Анашым, қарашы! Санта-Клаус!»

Анасы күлімсіреп, оған былай деді:

«Жоқ, құлыным. Ол — байкер».

Баланың астыңғы ерні бұртия бастады.

Сол сәтте байкер оған бұрылып, жуан дауыспен, өте байыпты түрде сөйледі.

«Шын мәнінде, мен Санта-Клауспын».

Бала оған қарады.

«Қызыл тоның қайда? Неге мотоцикл мініп жүрсің?»

«Қазір жаз. Мен демалыстамын. Біраз қыдырып, балалардың қайсысы тәртіпті, қайсысы тентек екенін тексеріп жүрмін. Осылайша Рождествода кімге сыйлық берілетінін, кімге берілмейтінін білемін. Ал мотоцикл мініп жүргенімнің себебі — бұғылар да демалыста. Олар қазір шөп жеп, күш жинап жүр. Қыс келгенде олардың жұмысы көп болады».

Бала біраз ойланып қалды.

«Клаус ханым қайда?»

«Ол оңтүстікте. Түркияда демалып жүр».

«Ол еріп кетпей ме?»

«Жоқ. Ол тек ертегіде солай. Күн ыстық болғанда біз ерімейміз».

Содан кейін байкер мотоциклдің бүйір сөмкелерінің бірін ашты.

Оның іші кішкентай жұмсақ ойыншық қояндарға толы екен.

Ол біреуін алып, балаға ұсынды.

«Тәртіпті бала бол, анаң мен әкеңді тыңда, сонда Рождествода өте жақсы сыйлық аласың».

Бала бақыттан жылап жіберуге шақ қалғандай көрінді.

Содан кейін байкер маған бұрылып, көзін қысты да, ақырын сыбырлады:

«Бүгінгі үшіншісі».

Ол мотоцикліне отырып, баяу жүріп кетті.

Анасы күлімсіреп тұрды. Әкесі де күлімсіреп тұрды. Кішкентай бала жұмсақ ойыншық қоянын құшақтап тұрды.

Мен күн сәулесі төгілген аспанға қарап, іштей ойладым:

«Өмір шынымен керемет».