Mały chłopiec zauważył brodatego motocyklistę pod sklepem — to, co wydarzyło się później, przypominało bożonarodzeniowy cud

W piątek podjechałem do hipermarketu, żeby zrobić zapas żywności. Zauważyłem wolne miejsce parkingowe tuż obok niesamowitego Harleya.

Zaparkowałem, wysiadłem i zacząłem podziwiać motocykl. Zawsze uwielbiałem takie maszyny.

Nieopodal rodzina ładowała zakupy do samochodu: mama, tata i mały chłopiec, który wyglądał na jakieś pięć lat.

Wtedy podszedł właściciel Harleya.

Wyglądał dokładnie jak klasyczny motocyklista. Skórzane spodnie, kowbojskie buty, skórzana kamizelka na gołej klatce piersiowej, tatuaż ZZ Top na jednym przedramieniu i AC/DC na drugim.

A do tego te włosy.

Ogromna, śnieżnobiała grzywa loków i równie biała broda, sięgająca niemal do brzucha.

Wyglądał jak skrzyżowanie gitarzysty ZZ Top ze Świętym Mikołajem na motocyklu.

Mały chłopiec nagle zawołał:

„Mamo, patrz! Święty Mikołaj!”

Jego mama uśmiechnęła się i powiedziała:

„Nie, kochanie. To motocyklista”.

Chłopiec zaczął wysuwać dolną wargę.

Wtedy motocyklista odwrócił się w jego stronę i przemówił głębokim, zupełnie poważnym głosem.

„Właściwie to jestem Świętym Mikołajem”.

Chłopiec spojrzał na niego.

„Gdzie jest twój czerwony płaszcz? I dlaczego jeździsz motocyklem?”

„Jest lato. Mam urlop. Trochę sobie jeżdżę i zaglądam do dzieci, żeby sprawdzić, kto jest grzeczny, a kto nie. Dzięki temu będę wiedział, kto dostanie prezenty na Boże Narodzenie, a kto nie. A jeżdżę motocyklem, bo renifery też mają urlop. Teraz jedzą trawę i odzyskują siły. Kiedy nadejdzie zima, będą miały mnóstwo pracy”.

Chłopiec zastanowił się przez chwilę.

„Gdzie jest pani Mikołajowa?”

„Na południu. Spędza wakacje w Turcji”.

„A nie roztopi się?”

„Nie. To tylko część opowieści. Nie topimy się, kiedy jest gorąco”.

Potem motocyklista otworzył jedną z sakw motocykla.

Była pełna małych pluszowych króliczków.

Wyjął jednego i podał chłopcu.

„Bądź grzeczny, słuchaj mamy i taty, a na Boże Narodzenie dostaniesz naprawdę wspaniały prezent”.

Chłopiec wyglądał, jakby zaraz miał rozpłakać się ze szczęścia.

Potem motocyklista odwrócił się do mnie, mrugnął i cicho szepnął:

„Trzeci dzisiaj”.

Wsiadł na motocykl i powoli odjechał.

Mama się uśmiechała. Tata się uśmiechał. Mały chłopiec przytulał swojego pluszowego króliczka.

Spojrzałem w górę, ku słonecznemu niebu, i pomyślałem:

„Życie jest naprawdę cudowne”.